หลังจากที่เมื่อคืนไปดูคอนเสิร์ตบิ๊กแบงแบบสติไม่ค่อยสมประกอบ เพราะหัวใจมันรออยู่ที่สนามบินอินชอน รอน้องมินมาไทย วันนี่ก็ได้ฤกษ์ที่น้องมินหรือชางมิน ดงบังชินกินสุดที่รัก จะมาถึงเมืองไทยแล้ว เมื่อคืนเข้านอนตอนตีสองกว่าๆ ตื่นมาสิบโมงด้วยความสดชื่น แต่แอบกระวนกระวายนิดๆ นัดทุกคนที่จะตามทั้งดงบังและบิ๊กแบงไว้เที่ยงๆที่สยาม ไปถึงก็กินข้าว แล้วก็แยกย้ายกันไปตามหาชายที่รัก หนึ่ง-หนูนา-อุ้มเพื่อนหนึ่งไปตามเทพ และตุ๊กกะแป้งไปตามบิ๊กแบง รู้สึกว่าแซนจะตามมาสมทบทีหลัง
นั่งแทกซี่ไปถึงโรงแรมตอนเกือบบ่ายสอง นึกว่าจะไม่ทันซะแล้ว ไปนั่งรอในโรงแรมได้ซักพัก แฟนๆก็ตั้งแถวรอกันดีมาก คนข้างหน้าก็นั่ง ไม่ยืน ทำให้ได้เห็นกันทุกคน พอบ่ายสองนิดๆ รถเทพก็เข้ามา แจจ๋าเดินมาคนแรกกะมิก
-
แจใส่เสื้อกล้ามสีดำ แล้วใส่แจคเกตลายทางไหมพรม เดินใส่แว่นตาและใส่หมวกเข้ามาคนแรก แจหล่อมาก แบบมีออร่าสุดๆ เห็นแล้วสติแบบแทบจะหลุดออกจากร่างกาย เพราะเห็นชัดมาก แล้วแจก็เดินช้ามาก มีคนโยนตุ๊กตาให้แจ เป็นตุ๊กตาช้าง แจก็ก้มลงไปเก็บ เล่นเอาได้ใจกันไปเลยช๊อตนี้
-
มิกกี้เดินคู่มากะแจ จำไม่ได้ว่ามิกใส่เสื้อสีอะไร รู้แต่ใส่ปลอกคอ ที่เอาไว้เวลานอนบนเครื่องหัวจะได้ไม่ไหลสีชมพู เดินอมยิ้มมา น่ารักมาก แล้วตอนที่แฟนโยนของให้แจ แล้วมิกทำหน้าตกใจ แบบน่ารักได้ใจกันไปอีกช๊อตนี้
-
ไฮไลท์ประจำปีของเจ๊คือปู้ชายคนนี้ กินชางมิน เอ๊ย ชิมชางมิน จำชุดที่น้องมินใส่ลงมาไม่ได เพราะตอนน้องมินเดินลงมา น้องขาวมาก ล่ำขึ้น ตอนแรกนึกว่าไม่ใช่น้องมิน แต่เหลือบไปเห็นกระเป๋าโดเรม่อน กับโน๊ตบุคคู่ใจน้อง เลยรู้ว่าใช่น้องมินแน่ๆ น้องมินเดินมาคนเดียว แล้วเดินยิ้มตาไม่เท่ากันมาตลอด ใส่แว่นกรอบใสด้วย แล้วหนึ่งอยู่ตรงหัวมุมที่มันจะเลี้ยวเข้าลิฟท์ น้องมินหันมาตรงกลุ่มที่หนึ่งยืนอยู่ แล้วบ้ายบายให้ เค้าแบบอึ้งแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง ว่าปู้ชายคนที่ยิ้มอารมณ์ดีและหล่อโฮกคนนั้นจะเป็นชางมิน เห็นแล้วอึ้งช๊อค ทำไรไม่ถูก มือไม้สั่น
-
แล้วยุนโฮก็เดินมา หล่อมาก จำได้ว่ายุนใส่เสื้อสีเหลืองขาสั้น ยุนหล่อมาก ขนาดยังไม่ได้เซตผมแต่งตัว แต่ก็ยังหล่อจนลืมโลกเหมือนกัน แบบปู้ชายคนนี้เค้าหล่อจริงๆ หล่อแบบไม่ต้องทำอะไรมากก็หล่ออ่ะ เห็นแล้วก็แอบเคลิ้มเหมือนกัน
-
น้องเซียเดินมาเป็นคนสุดท้าย แต่น้องดูงงๆ นิ่งๆ แล้วก็มีสตาฟฟ์บังเยอะ เซียใส่เสื้อกล้ามสีดำใส่หมวก เลยไม่ค่อยเห็นอะไร มาแอบรู้ทีหลังว่าน้องไม่สบาย เลยดูไม่ค่อยสดชื่น ยังไงก็หายเร็วๆนะจุนซู
พอส่งเทพขึ้นห้องหมดทุกคน เค้าก็แทบจะจำอะไรไม่ได้ รู้แต่ว่า เค้าช๊อคกะชางมินมาก ๆ มันอธิบายความรู้สึกไม่ถูก เค้ามีความสุขมากๆ แล้วอยู่ๆน้ำตามันก็ไหลออกมาเองโดยไม่สามารถห้ามได้ จนแบบทุกคนตรงนั้นตกใจมาก ว่าช้านเป็นอะไร ช้านรู้แต่ว่าชั้นไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ ร้องออกมาแบบจนหมดแรง เดินออกมานอกโรงแรมก็ยังร้องไห้ต่อ แบบมันเป็นความดีใจที่ไม่สามารถอธิบายได้ ดีใจมาก รอบที่แล้วตอนตามที่เซ็นลาด ก็แทบไม่เห็นอะไรเลย แต่นี่มันเห็นชัดมาก เห็นน้องมินชัดมาก น้องมินหันมาโบกมือบ้ายบายให้เค้าอีกแล้วด้วย เข้าใจจริงๆแล้วว่า คำว่ารักกะชอบมันแตกต่างกันจริงๆ อย่างเวลาเค้าตามวงอื่น ถึงเค้าจะได้จับมือ หรือได้มองหน้าในระยะประชิดมากๆ มันก็ไม่เท่ากับเวลาแค่สิบสองวินาทีที่เค้าเห็นน้องมินเดินมาแล้วยิ้มให้ เค้ารู้ตัวเองเลย ว่ารักผู้ชายคนนี้จริงๆ รักมาก แบบเค้าไม่สามารถจะมองใครได้อีกแล้ว รักมันมากแบบไม่มีคำอธิบายจริง เดินออกมาแล้วก็กอดเจ๊หนูนากะอุ้มร้องไห้ สองคนก็ได้แต่ปลอบช้าน แต่ช้านก็ไม่สามารถหยุดได้อีก ร้องอยู่ครึ่งชม.จนเริ่มอายคน ก็หยุดร้องไปเอง ห้าๆ
นั่งๆนอนๆรอกะเจ๊หนูนาและกลุ่มมีมี่อยู่เกือบสามชม. แต่เหมือนเวลาผ่านไปเร็วมาก เหมือนยังล่องลอยอยู่กะโมเมนต์ชางมินอยู่ รอจนห้าโมง เริ่มมีการขยับ วิ่งไปวิ่งมาไปประตูนู้นประตูนี้ ลานจอดรถ ประตูหลัง ประตูหน้า แต่สุดท้ายก็โดนการ์ดหลอก และไม่มีใครตามเทพเจอเลย เพราะสุดท้ายเทพออกทางใต้ดิน และไปเซนเวิล ก็เลยช่างแม่ง ไม่เจอก็ไม่เจอ ไปรอที่เซ็นเวิลดีกว่า
ไปถึงเซ็นเวิล ก้แยกเข้าคอก เจ๊หนูนาอยู่ข้างนอก ส่วนอุ้มมีทอยู่ข้างบน ได้ข่าวว่าได้สบตาและจับมือแจมิน คาดว่าชีวิตจะสิ้นสุดกันที่วันนี้แล้วจริงๆ หนึ่งขอบคุณตุ๊กมากๆเลยนะ สำหรับบัตรวีไอพี ชั้นจะไม่ลืมบุญคุรแกตลอดชีวิต
เข้าไปรอในคอกได้สองชม. ตอนสองทุ่มเทพก็ออกมาให้สัมภาษณ์ ทุกคนหล่อมากๆ ตอนแรกโดนอยู่ข้างหลัง แต่ซักพักก็เบียดๆกัน ก็ได้ไปอยู่ข้างหน้า เห็นชัดพอประมาณ แต่ได้เห็นน้องมินในระยะสายตาสิบนาทีกว่าๆ มันเป็นอะไรที่คุ้มมาก มองไปน้ำตาแอบซึมไป แต่ร้องไม่ได้ เพราะตรงนั้นไม่รู้จักใคร ร้องไปเด๋ยวอายคน อีน้องข้างๆก็คงงงๆ ว่าชะนีแก่ตัวนี้เป็นอะไร ยืนอึ้ง ไม่ยิ้มไม่กรี้ด เค้ารู้แต่ว่า เค้ามีความสุขจริงๆ เทพทุกคนหล่อมากๆ โดยเฉพาะสามคนพ่อแม่ลูก มินแจยุน หล่อจริงๆ หล่อจนไม่สามารถใช้สายยตามองไปที่ไหนได้อีกแล้ว ไม่ว่าจะโดนเบียดแค่ไหน เหงื่อออกเป็นน้ำยังไง เค้าก็ทนได้ เชื่อแล้วว่าพลังแห่งความรักมันยิ่งใหญ่จริงๆ แบบทนได้ทุกอย่างและทำได้ทุกอย่างเพื่อน้องมินอ่ะ
พองานเลิก ได้ข่าวว่าจะไปกินยูเรควาน ก็ตามไป แต่ไปแล้วเทพก็ยังไม่มา พวกมีมี่รออยู่แล้วได้โต๊ะกิน แต่พวกเค้าไม่ได้ก็นั่งรอในร้าน ซักพักมีคนโทรมาบอกว่าไปกินอารีรังสาธร ไม่ใช่ที่นี่ ก็เลยรีบบึ่งกันไปสามคน ไปถึงก็ตั้งใจกันว่า ชั้นจะเข้าไปกินข้าวข้างในให้ได้ เพราะทั้งสามคนหิวมาก แพงก็กินแล้วอ่ะ แบบหิวชิบหายวายวอด แต่พอถามเด็กข้างหน้ามันบอกเค้าไม่ให้เข้า แต่เจ๊แบบหิวมาก จนไม่ฟังใครแล้ว พุ่งเข้าร้านไปเลย ปรากดว่า ก็นั่งกินได้นี่หว่า ยังพอมีโต๊ะว่างอยู่ ก็เลยนั่งกินกัน อาหารก็แพงมาก ไม่อร่อยอีก แต่ก็นะ เพื่อเทพ ชั้นต้องกิน ห้าๆ นั่งกินไปเรื่อยๆจนเกือบสี่ทุ่มครึ่งก็เริ่มมีการเคลื่อนไหวจากการ์ด แสดงว่ากินเสร็จแล้ว ช้านก็เริ่มกระดึ้บๆจากที่นั่งไปตรงทางเดิน นั่งลงกะพื้นเลย แล้วซักพักก็ซุ่มหลังเสา ยังไม่ทันเลื้อยเลย น้องมินก็เดินลงมา ชั้นก็เลยวิ่งเข้าไปอยู่หลังพี่การ์ดเลย ก็เลยเป็นชะนีแถวหน้า เห็นชัดมาก
-
น้องมินในชุดที่ไปทำงาน แต่ใส่แว่นเหมือนที่เห็นตอนเที่ยง น้องหล่อมากกกกก หน้าใสมาก เค้าเห็นแล้วตะโกนเรียกชื่อน้อง น้องก็ก้มหน้าแล้วยิ้ม แล้วก็ออกหลังร้านไป สงสารคนข้างนอกจริงๆ เพราะไม่เห็นอะ
-
แจเดินมาต่อจากน้องมิน แจเล่นมาก โบกมือให้แฟนๆตลอด ก่อนออกจากร้านยังหันกลับมาโบกมือบ้ายบายให้อีกรอบ
-
แล้วก็ต่อด้วยยุน รายนี้หล่อไม่มีคำอธิบายอีกแล้ว โบกมือตลอดเวลา แล้วก็เห็นกันชัดมาก นานมากพอประมาณ เพราะยุนเดินช้าๆ ค่อยๆโบกมือ แล้วออกจากร้านไป
-
ต่อด้วยมิกกี้ เดินอมยิ้มลงมา พร้อมกะหูฟังไอพอด ผู้ชายคนนี้มันเซอร์จริงๆ แอบติสต์แตกด้วย ห้าๆ แต่ก็หล่อ รายนี้ก็หน้าใส ดูอารมณ์ดีได้อีก โบกมือให้แฟนๆแล้วก็ออกจากร้านไป
-
น้องเซียหายค่ะพ่อแม่พี่น้อง คุยกะการ์ด แล้วรถเทพก็ออกไป พี่การ์ดก็ตกใจ วิ่งขึ้นไปดู แต่ได้ความว่า น้องเซียไม่สบาย กลับโรงแรมไปแล้ว อุอุ หายไวๆนะลูก
จบทริปวันนี้ด้วยความเต็มอิ่มมากถึงมากที่สุด แบบไม่สามารถจะคิดอะไรออกได้อีกแล้ว นอกจาก ขอบคุณทุกคนที่อยู่รอบๆตัวเรา ไม่ว่าจะเป็นทุกคนในสมาคมโดยเฉพาะตุ๊ก มี่มี่ พี่หนูนา และอุ้ม ที่อยู่กะเค้าตลอด ขอบคุณจริงๆ
และที่ต้องขอบคุณที่สุด คือดงบังชินกิ โดยเฉพาะชางมิน ผู้ชายที่สอนให้เค้ารู้ว่า ความรักคืออะไร และพลังของความรักมันยิ่งใหญ่แค่ไหน ขอบคุณจริงๆนะชางมิน
..........................................รักชางมินที่สุด..........................................
....................>>>>เจ๊หนึ่ง<<<<<<<...............................
วันที่ 8 มิถุนายน...วันที่มีความสุขที่สุดในโลก
edit @ 8 Jun 2008 23:42:26 by สมาคมแม่บ้านซูจู!!!!!^_^
